Home › Boekenplank › Ayad / Rohrer / Clayton

When Kids Say They're Trans

Drie clinici — Stella O'Malley (psychotherapeut), Sasha Ayad (counselor), Lisa Marchiano vervangen door Lisa Clayton (klinisch maatschappelijk werker) — schreven samen dit handboek voor ouders. Uitgegeven bij Swift Press in april 2024.

Kernthese

Ouders zijn geen vijanden van hun kinderen. Een aanvaardende, nieuwsgierige houding — niet bevestiging, niet afwijzing — geeft het kind de ruimte om zelf uit te zoeken wat het werkelijk voelt. De auteurs werken vanuit een "exploratory therapy"-model: het verhaal bevragen, niet bevestigen of weerleggen.

Een lezerservaring

Mijn ouders kregen dit boek van een familievriend toen ik vijftien was en net «uit de kast». Ik vond het in de woonkamer en woedend te zijn ging ik het lezen, op zoek naar wat «mijn ouders me wilden aandoen». Wat ik vond was niet wat ik verwachtte. De auteurs schrijven over kinderen met dezelfde warmte als over ouders. Ze vragen ouders om niet weg te lopen, om vol te houden zonder te bevechten. Ik las het van begin tot eind. Drie jaar later, in detransitie, vroeg ik mijn moeder of ik haar exemplaar mocht hebben.

Wat het boek biedt

Concrete gesprekstechnieken: hoe te luisteren zonder mee te gaan in een onmiddellijke sociale transitie, hoe het onderwerp open te houden, wat te doen met scholen die zonder ouders namen veranderen. Hoofdstukken over autisme, eetstoornissen, trauma, en hoe deze met dysforie verstrengeld zijn. Ook: wat te doen met activistische therapeuten die het kind "affirmeren" zonder onderzoek.

Sterkste hoofdstuk

Hoofdstuk zes, «Comorbidities», is bijzonder waardevol. De auteurs leggen aan ouders uit hoe vaak autisme, ADHD, eetstoornissen, sociale angst en complex trauma onder een gender-claim zitten, en waarom een goede therapeut die laag eerst onderzoekt. De cijfers die ze geven sluiten aan bij de Tavistock-data zoals Barnes (2023) die documenteert: rond 35 procent autisme bij gender-verwijzingen.

Kritiek

Het boek is hoofdzakelijk gericht op ouders. Tieners die het lezen kunnen zich aanvankelijk bekeken voelen «over hun hoofd heen». Ook is de Amerikaanse context dominant; het Nederlandse zorglandschap (huisarts-verwijzing, Amsterdam UMC, NVA-richtlijnen) komt niet voor. Ouders moeten zelf vertalen welke gesprekstechnieken werken bij een Nederlandse schoolzorg-leerling. Voor jongeren zelf is O'Malley's When Kids directer.

Ontvangst

Goed ontvangen door ouders in Genspect en Bayswater Support Group. The Times en The Telegraph publiceerden positieve recensies. De auteurs werden bij sommige podcasts geweigerd, maar het boek vond zijn weg via ouder-netwerken. In Nederland is het via reguliere boekhandel beschikbaar; een Nederlandse vertaling is nog niet verschenen.

Voor wie?

Voor ouders, grootouders, leerkrachten. Voor clinici die niet activistisch willen werken. Voor wie Stella O'Malley al heeft gelezen en aanvullende clinische methode wil. Zie ook Hoe praat ik met mijn ouders?.