Buck Angel: trans-ideologie schaadt meer dan ze helpt

Buck Angel is een van de bekendste transmannen ter wereld. In dit interview betoogt hij dat de moderne trans-ideologie juist patienten beschadigt die werkelijk genderdysforie hebben.

Een transman die vraagtekens stelt

Buck Angel transitioneerde decennia geleden als volwassene en heeft een levenslange affiniteit met de transseksuele gemeenschap zoals die voor het activisme rond zelf-identificatie bestond. Vanuit die plek bekritiseert hij wat hij het nieuwe model noemt: een framework waarin gendergevoelens onmiddellijk medisch beantwoord worden, waarin twijfels niet welkom zijn, en waarin elke vorm van kritiek wordt weggezet als haat. Voor Angel is dat geen progressie. Het is een verraad aan patienten die werkelijk gebaat zouden zijn bij een zorgvuldig medisch traject.

Tegen snelle medicalisering van kinderen

Het scherpst is Angel over de medicalisering van kinderen. Puberteitsremmers en cross-sekshormonen voor minderjarigen ziet hij als experimenten met onbekende uitkomsten. Hij wijst erop dat de fysieke realiteit van transitie — onvruchtbaarheid, seksuele functieverlies, levenslange medicatie — voor een kind niet te overzien is. Wie liefde toont voor een kind met een genderconflict, zegt Angel, beschermt het tegen onomkeerbare ingrepen, niet ervoor.

Eerlijkheid over wat transitie wel en niet kan

Een terugkerend thema bij Angel is eerlijkheid. Hij wijst erop dat transitie geen wondermiddel is. Hij is geen vrouw geworden door operatie; hij heeft zijn vrouwelijke lichaam aangepast aan een mannelijke presentatie waar hij mee kan leven. Dat is hem helpend gebleken, maar het is wezenlijk anders dan de belofte die jonge patienten vaak krijgen, waarin transitie wordt voorgesteld als een biologische identiteitswissel zonder verlies. Die belofte, zegt hij, is een leugen die toekomstige spijt voorbereidt.

De prijs van kritiek

Angel betaalt voor zijn positie. Sinds hij zich kritisch uitspreekt over zelf-identificatie en kinder-genderzorg, krijgt hij intimidatie van transactivisten over zich heen. Dat hij zelf transman is biedt geen bescherming; integendeel, hij wordt aangevallen als verrader. Het patroon — dat juist transseksuele veteranen die het verschil weten tussen klassieke transseksualiteit en hedendaagse zelf-identificatie het zwijgen moeten doen — illustreert hoezeer de beweging is verschoven.

Bron

Interview op YouTube: Buck Angel: transition made me hate myself.