Home › Detrans › Redenen

Redenen voor detransitie

Wie de detrans-surveys van Littman en Vandenbussche leest, ziet een herhaald patroon. Detrans-mensen rapporteren zelden dat ze "gewoon van gedachten zijn veranderd". Ze rapporteren dat hun transitie iets anders camoufleerde — trauma, internalized homofobie, autisme, social-media-immersie — en dat het affirmatieve protocol die andere dingen niet aanraakte.

De Littman-bevindingen

In Lisa Littmans survey (Arch Sex Behav 2021) gaven 100 detransitioners aan waarom ze terugkeerden. Onder de genoemde redenen:

  • De dysforie bleek veroorzaakt door iets specifieks, zoals trauma, misbruik of een psychische aandoening — 38%
  • Zich meer op hun gemak voelen met het eigen geboortegeslacht — 60%
  • Homofobie of moeite met het accepteren van de eigen homo-, lesbische of biseksuele geaardheid — 23%
  • Zorgen over medische complicaties van de transitie — 49%
  • Discriminatie — 23%
  • Daarnaast vond 55% dat ze vóór de transitie onvoldoende waren onderzocht

De terugkerende ontdekking van de eigen homoseksualiteit is geen incident maar een patroon; zie het patroon van homoseksualiteit, transitie en detransitie op transspijt.nl.

Het rode draadje: comorbiditeit

Vrijwel alle detrans-survey-data wijzen op één ding: psychiatrische comorbiditeit die onbehandeld bleef. Depressie, angst, eetstoornis, autismespectrum, dissociatie, ADHD, PTSS. Het affirmatieve zorgmodel ziet die als bijzaak naast de "kerndiagnose" genderdysforie. Detrans-mensen zeggen achteraf: het was andersom. Dysforie was het topje van de ijsberg, de comorbiditeit was de ijsberg. Over de specifieke overlap met autisme: de autisme-transgender-link op transspijt.nl.

Sociale en culturele factoren

Bij jonge vrouwen komt regelmatig terug: TikTok, Tumblr, Discord, fanfictie en cosplay. Niet als enige oorzaak, maar als versneller van een identiteit die nog niet uitgekristalliseerd was. Lisa Littmans 2018-studie hypothetiseerde "rapid-onset gender dysphoria" — een cluster van adolescente meisjes die plotseling, na intensief online-contact, trans bleken te zijn. De studie werd zwaar bekritiseerd; de rol van sociale invloed is sindsdien onderwerp van verder onderzoek. Een uitgebreide bespreking van Littman en het ROGD-debat staat in het ROGD-artikel op transspijt.nl.

Wat eraan voorbijging in de zorg

De gemeenschappelijke noemer in alle survey-data: de zorg deed niet wat goede psychiatrische zorg zou moeten doen — differentiaaldiagnose. De vraag "wat zou nog meer kunnen verklaren waarom je je zo voelt" werd niet gesteld, of werd weggewuifd. De affirmatieve standaard maakte van dysforie een diagnose op zichzelf, in plaats van een symptoom dat onderzocht moet worden.

"Wie je was is geen leugen geworden omdat een arts er een diagnose op plakte."

geschreven door mensen, niet door instituten

© 2026 Stichting Genderinfo i.o. — Ikbentrans.nl is een publieksgids met basisinformatie over trans-zijn, gebaseerd op publiek beschikbare bronnen. Alle bronnen worden vermeld bij de betreffende inhoud. De informatie vervangt geen medisch of juridisch advies.