Home › Detrans › Regret versus detransitie

Regret versus detransitie

Een veelgehoord argument in de transgender-zorg luidt: "spijtpercentages zijn laag, dus alles is in orde". Dat argument verwart twee dingen. Spijt en detransitie zijn verschillende fenomenen. Wie ze gelijkstelt, mist de meeste detrans-mensen.

De twee begrippen

Regret — actief beklag, vaak gemeten door de vraag "spijt u uw transitie?". Het impliceert dat iemand de keuze graag had teruggedraaid.

Detransitie — feitelijk stoppen met hormonen, herstellen van operaties, of teruggaan naar de oude identiteit. Het zegt niets over wat iemand voelt.

Waarom dat ertoe doet

In Littmans 2021-survey (n=100) had 23% van de detrans-mensen actieve spijt; 77% niet. Maar al deze mensen waren gedetransitioneerd. Dat betekent: meer dan driekwart van de detrans-populatie zegt achteraf "ik zou niet anders willen, ik ben gegroeid van die periode" — maar leeft niet meer in de transitie. Statistieken die alleen "regret" meten, missen deze 77%.

Het tegenovergestelde gebeurt ook

Sommige mensen blijven medisch in transitie maar voelen wel spijt. Ze nemen nog steeds hormonen, maar zouden willen dat ze niet waren begonnen. In de oude regret-studies kwamen die mensen niet of nauwelijks naar voren — ze waren immers nog steeds patiënt van de kliniek en gaven sociaal-wenselijke antwoorden bij hun behandelaars.

Waarom de officiële cijfers misleiden

Tot ongeveer 2018 werd in de transgender-zorg gewerkt met spijtpercentages van 1-2%. Die kwamen uit klinische follow-up bij volwassen MTF-patiënten. Wie zich niet meer meldde, telde niet mee. Wie wel terugkwam met een klacht, telde wel mee. Dat genereert systematisch te lage cijfers. Recente studies die feitelijk gedrag meten (zoals het wel/niet ophalen van recepten — Boyd 2022) komen uit op significant hogere percentages.

Wat detrans-stemmen zelf zeggen

De meesten zeggen: het gaat niet om spijt, het gaat om wat de zorg miste. Sinéad Watson, Helena Kerschner en Laura Becker benoemen consistent: ze hadden iemand nodig die hun trauma had bevraagd. Niet iemand die hun zelfdiagnose had bevestigd. Het verschil tussen spijt en detransitie is precies dat onderscheid.